Begin jaren 90 had ik al eens een proefritje gemaakt in een 155 2.5 V6 en dat was in mijn herinnering toch echt een ander gevoel. Achteraf gezien was dat gevoel de eerste kennismaking met de geweldige Busso-motor.

Dat is altijd blijven hangen en de toon was toen al gezet.
Als je al vele jaren met plezier met het ARSR erop uit trekt, dan hoor je toch regelmatig die bijzonder fraaie en diepe brul uit de 916’s die uitgerust zijn met de Busso-V6. Onder de motorkap zie je de bron van dat bizar mooie geluid: werkelijk een kunstwerkje met die 6 fraaie chromen pijpen. Maar ja, we hebben al een mooie rode S4 spider, dus wat te doen? Zo bleef het jarenlang een onderdrukt verlangen ;-).

Eind mei 2015 waren we met de club in Normandië voor de buitenlandweek. Op de eerste dag kwamen we aan in Etretat, en toen zag ik ineens een 916 Spider uit 2004 op de parkeerplaats van Hotel Dormy House. Hmmm interessant, donkergrijs metallic met een Duits kenteken. Niet veel later kwam ik er achter dat hij van Klaus en Hildegard was. Ik kende hen natuurlijk al van veel eerdere ritten, maar daar kwamen ze altijd in een schitterende zwarte Duetto, een enkele keer heb ik Klaus gezien in een Giulietta Sprint en later nog enkele fraaie Alfa's. Op de achterkant van de 916 zag ik enkel aan de linkerkant ‘Spider’ staan, aan de rechterkant geen typevermelding. Tijdens een van de eerste ritten hoorde ik het ineens! Klaus reed na een koffiestop voorbij met een flinke dot gas tegen een heuvelweg omhoog, en ja hoor, het was onmiskenbaar de fraaie brul van een V6, ongelooflijk. Het bleek één van de slechts 551 (met de 3.2 24V) die ooit gemaakt zijn, en praktisch bijna nooit te koop.

Tijdens een stop in Trouville gingen we parkeren op een pleintje en ja hoor, de 916 werd naast ons geparkeerd. Hildegard stapte uit en ik kon het niet laten: “This is really a beautiful Spider; if you ever decide to sell it, please let me know”. De reactie was weinig hoopvol, in eerste instantie “never”, maar later bespeurde ik toch zoiets van “you never know”.

Intussen was vriend Cees Maas zover dat hij ook een Spider wilde aanschaffen. Een smetteloze Busso uit 1997 had hij op het oog, de 3.0 V6 12V. Ik ging mee voor een proefrit naar Nijmegen en hij was meteen verkocht, en ik ook. Belangrijkste reden waarom: gebruik je QR scanner op mobiel of tablet en mik op de QR-code, of klik hier om op Facebook te kijken.

September. Zomaar ineens een mailtje uit Duitsland: “Good news for you, we want to sell the Spider”. Yes! Klaus en Hildegard hadden toch besloten de auto te verkopen omdat ze net een Giulietta QV hadden aangeschaft. Belangrijkste reden: een achterbank, zodat ze ook kleinkinderen mee konden nemen.

Na wat heen en weer ge-e-mail waren we er uit, de koop ging door. In oktober gingen Ellis en ik met de snelle ICE-trein naar Keulen om de Spider op te halen, inclusief zeldzame hardtop en origineel bagagerek met koffer plus nog wat onderdelen. Oh ja en niet te vergeten, de Spider is van eerste eigenaar, helemaal originele ‘Blue line’-uitvoering, bescheiden aantal kilometers, “Scheckheftgepflegt” en alle onderhoudsfacturen kregen we er bij. Na een vlot verlopen treinreis (255 km/u) arriveerden wij op Hauptbahnhof Köln, alwaar Klaus ons oppikte.

Uiteraard brachten wij een kort bezoekje aan de schitterende Dom van Keulen die pal naast het station ligt. Vervolgens reden we in de nieuwe QV naar een plaatsje onder de rook van het grote Keulen. Daar aangekomen zagen wij iets wat op zich al de moeite van de reis waard was: Klaus heeft in een schuur achter een woonhuis een bijzondere verzameling klassieke Alfa’s staan, allemaal keurig in rode hoezen verpakt. We hebben ze één voor één bekeken en bewonderd.

Voor de terugreis hadden we de Belgische kentekenplaten van onze 145 meegenomen en die op de 916 geschroefd (ja, zo doen Belgen dat ;-). Intussen hadden we met enige moeite ook de hardtop en het kofferrek gemonteerd, onderdelen in de achterbak en toen waren we eindelijk zover: rijden maar! Met een onbeschrijflijk lekker gevoel reden wij terug richting België. Even wennen, maar wat rijdt dat heerlijk zeg! Aan het eind van de middag waren wij al weer terug.

Thuisgekomen moet er uiteraard nog een procedure worden gevolgd voordat je echt dagelijks de weg op kunt in België. Eerst naar de douane in Antwerpen voor BTW-controle en inschrijfformulier. Vervolgens naar de onafhankelijke technische keuring in Brasschaat. Dit ondanks het feit dat de auto vier maanden eerder een strenge TÜV-keuring had ondergaan. Dan even langs de verzekering en dan last but not least naar de Dienst Inschrijving Voertuigen (DIV) in Kontich om nieuwe Belgische autopapieren en kentekenplaten te verkrijgen. Tja en dan het volgende probleem: wat zetten we er op?

Het zal de meesten van jullie wel zijn opgevallen dat Belgen tegen betaling van een overigens aanzienlijk bedrag een gepersonaliseerde kentekenplaat kunnen aanvragen; dat is voor zo’n bijzondere Spider natuurlijk een must! Met enige restricties mag je zelf bepalen waar de beschikbare acht posities op de kentekenplaat mee worden gevuld. In de club was al een Brera Spider gesignaleerd met het kenteken MY-ROMEO. Waanzinnig!

Na een lijstje mogelijkheden te hebben gemaild naar de DIV was mij duidelijk welke nog beschikbaar waren. De keus was eigenlijk niet zo moeilijk. In de volksmond wordt de V6 met de naam ‘Busso’ aangeduid, naar de ontwerper Giuseppe Busso, een voor Alfisten legendarische naam, dus dat moest het worden. Uit Wikipedia: “... creation of his was the Alfa Romeo V6 engine which was designed in the early 70’s and introduced in the 1979 Alfa 6. He died in Arese, Milan, just three days after the stop of the production of his V6 engine.” Ik heb besloten zijn boek aan te schaffen “Nel cuore dell’Alfa” en ben inmiddels aangemeld bij de speciale Busso Facebook groepen. En ik kon het niet nalaten om op onze eigen website een “Gruppo Busso” op te richten!

In de wintermaanden werd de Spider op een paar punten aangepakt. Straktrekken kleine parkeerschades, modernere Blaupunkt met GPS en ook vervanging van het achterste deel van de originele (splinternieuwe) uitlaat. Onze Ragazzon-uitlaat heeft intussen  voor veel kippenvel-momenten gezorgd. Hier een geluidsfragment ;-)

De Alfa Romeo Spider 3.2 V6 (916) is de ultieme uitvoering van deze iconische cabriolet, gebouwd tussen 2003 en 2004. Dit model combineert het Pininfarina-ontwerp met de legendarische 3.2-liter Busso V6-motor.