Wij zijn als Spideristi natuurlijk zeer vooringenomen waar het onze cabriolet betreft, maar waarom zijn er dan toch autoliefhebbers die voor een ander merk kiezen? Wat zijn de beweegredenen om voor een andere auto te kiezen en hoe zou zo’n wagen dan uitpakken als je hem zou vergelijken met de eigen Spider? 

Toevallig heb ik een vriend met een Mazda MX-5 die ongeveer van hetzelfde bouwjaar is als mijn 939, dus heb ik hem eens gevraagd om na een fotosessie met elkaars auto te rijden om ze te vergelijken. Op mijn voorstel reageerde mijn vriend Koos Mol aanvankelijk met: “Een dubbeltest van jouw Spider tegen mijn MX-5 voor de Spiderama van het Spiderregister? Ja, dan weet ik wel welke er als beste uit de bus komt…” Daar had hij natuurlijk wel een punt, maar ik beloofde hem dat ik ondanks mijn vooroordeel zou proberen er een objectief vergelijk van te maken.

De MX-5

De Mazda van Koos is een zilvergrijze MX-5 van de NC-generatie. NC betekent het derde model van deze zeer succesvolle cabrio uit Japan. Na de oliecrisis van 1973 stortte de verkoop van auto’s die louter voor het plezier werden gereden in. Open wagens als de MGB en de Triumph Spitfire waren eind jaren ’70 en zeker het volgende decennium zwaar verouderd en technisch vaak onbetrouwbaar. (Ik reed destijds een Spitfire en kan ook over dat laatste uit eigen ervaring meepraten.) De Alfa Spider borduurde tot 1993 ook nog steeds voort op een model uit de jaren ’60. Mazda kwam in 1989 met een open tweezitter met de techniek van de populaire 323 en een uiterlijk losjes gebaseerd op dat van de Lotus Elan (herinnert u zich die auto van Emma Peel uit de tv-serie De Wrekers nog?).

De MX-5 (in Amerika Miata genoemd) zorgde voor een enorme opleving van de cabriolet. In april 2016 liep de 1.000.000-ste MX-5 in Hiroshima van de band en werd het de best verkochte open tweezitter ter wereld.

Van 1989 tot 1997 kon je het “oermodel” met de opklapbare koplampen kopen. Deze wordt NA genoemd, maar ook wel Mk-1. Hij had een 1,6 litermotor die 116 pk leverde.

In 1998 verscheen de aanzienlijk zwaardere 1,6 of 1,8 liter NB (Mk-2) waarvan de belangrijkste verandering was dat de klaplampen waren vervangen door geïntegreerde koplampen.

In 2006 werd die op zijn beurt vervangen voor de NC (Mk-3) met een 1,8 litermotor, zoals die van Koos. De carrosserie was wat ronder geworden en is herkenbaar aan de uitgeklopte wielkasten. Dit model kwam naast die met een softtop ook op de markt met een kunststof klapdak.

In 2015 komt model ND (Mk-4) die t.o.v. de NC maar liefst 100 kg lichter is, een lager zwaartepunt heeft en over de van de Mazda 2 bekende 1,5 liter motor met 131 pk en een zesbak beschikt. Ook een tweeliter 160 pk is beschikbaar. Dit ND-type dat nog steeds leverbaar is, is ontstaan uit een samenwerking tussen Mazda en Fiat. Fiat bracht de roadster uit onder naam 124 Spider. Aanvankelijk was er sprake van dat het een samenwerking tussen Mazda en Alfa Romeo zou worden en dan zou dat dus een nieuwe Spider hebben betekend.

De Spider

Het type 939 vloeit voort uit een historie van veel voorgangers. Ze maakt haar debuut in 2006 en wordt dat jaar uitgeroepen tot “Cabrio van het jaar”. Leverbaar met een 2,2 liter blok met 185 pk. Dit type was in 2008 gelijktijdig met de Mazda van Koos op de markt en zou dus in principe beter vergelijkingsmateriaal voor de dubbeltest zijn geweest, want mijn 1750 tbi werd uitsluitend gemaakt in 2010. (De mijne in 2011 gekentekend.) 
Zoals voor jullie wel bekend werd de 939 Spider ook geproduceerd met 2,4 liter dieselmotor met 200 pk en met een 3,2 liter V6 met 260 pk. Na slechts 5 jaar en 12.363 exemplaren stopt de productie al. Van de 1750 tbi rolden er zelfs maar iets meer dan 1000 uit de Pininfarina-fabriek nabij Turijn.

Interview

Koos heeft de zilvergrijze MX-5 in 2008 nieuw gekocht en dus al 17 jaar in zijn bezit. Daarvoor had hij een in Midnight Blue gespoten MX-5 van hetzelfde type. Die was ook nieuw maar heeft hij slechts 8 maanden gehad omdat er een tik in het blok zat waaraan hij zich ergerde en dat de garage er niet uit kreeg. Nu koos Koos (!) er een met lederen bekleding in de Executive-uitvoering.

Volgende maand komt trouwens een splinternieuwe MX-5 RF van de Exclusive-line (Targa van de ND) in de kleur metallic MachineGrey binnen voor Koos en daar kijkt hij erg naar uit. We hebben dus nog net de kans om deze dubbeltest uit te voeren.

Echtgenote Lousita rijdt helemaal niet graag in de cabrio, vertelt ze. Ze houdt het bij de Mazda 6, want ze vindt dat ze in de MX-5 door de lage zit weinig ziet en als je gas geeft “heb ik het idee dat ie onder je kont wegschiet en dat ik in de lucht vlieg”. Koos denkt dat ze toch maar zal moeten gaan wennen aan de nieuwe als ze die straks hebben.

Hij had vroeger nooit interesse in een cabriolet hoewel hij wel graag open wilde rijden, maar vanwege het canvasdak zag hij op tegen het bezoek aan de wasstraat en het gebrek aan comfort. Toen de Mazda te koop kwam met een klapdak vond hij het mooi tijd om de Opel Tigra daarvoor in te ruilen. Zelfs ’s winters rijdt Koos sindsdien, met de stoelverwarming aan, met open dak en geniet hij er met volle teugen van.

Er zijn met de MX-5 nooit problemen, onkosten hebben ze er nooit aan gehad. De garage geeft de nodige onderhoudsbeurten en de motor gebruikt momenteel nog geen druppeltje olie. Aan deze auto zal een volgende eigenaar nog lang plezier beleven.

Rij-indrukken

Koos over de Spider:

Sowieso vind ik de Spider de mooiste van de twee. Mmm, geen sleutel, maar een startknop, dat krijgt mijn nieuwe ook. Wat mij meteen opvalt, is dat het dashboard en de bekleding er beter afgewerkt uitzien dan die van mijn wagen. Even de stoel verstellen, want nu moet ik het koppelingspedaal wel heel diep intrappen. Wat zit die ver weg. Voor een goede zit zou ik zowel de stoel als het stuur goed moeten instellen.

De deuren sluiten als die van een kluis. Alles voelt veel zwaarder en degelijker aan. Hij was vast ook veel duurder, denk ik. Stuurt wel behoorlijk zwaar. Fijn dat het dak ook elektrisch gaat met een druk op de knop.

Koos stuurt de Spider door de historische vesting van Hellevoetsluis en merkt op dat de demping op de kinderkopjes en over de vele drempels heel goed voor elkaar is. Comfortabele reiswagen met een kofferbak die ook aanmerkelijk groter is dan die van de

MX-5. Ik heb al eens met je meegereden en weet dat de acceleratie uitstekend is, dus die hoef ik niet te testen.

Wim over de MX-5:

De zit is veel lager dan in de Spider. Je zit er meer in en bij de Alfa er meer op. Het interieur is vrij sober met veel zwart. De kunststof kap opent en sluit veel sneller dan bij de Spider. De constructie ziet er simpeler uit en zal daarom wel minder mankementen vertonen dan die van de 939, die daarom bekend staat.

Wat meteen bij het wegrijden opvalt, is dat de MX-5 heel alert reageert op het gaspedaal. Hij laat merken dat hij er als een jonge hond zin in heeft om uitgelaten te worden. Het stuur is heel licht, maar toch direct. Aan alles merk je dat deze auto veel lichter is. Hij nodigt uit om met zijn uitstekende wendbaarheid veel bochtige (berg)weggetjes te willen slingeren. Wim rijdt de rijksweg op. Schakelen met de vijfbak (Koos’ nieuwe wordt ook een zesbak) gaat soepel als door boter. De heel korte schakelwegen maken het rijden lekker sportief. Door de diepe zit en het (optionele) windscherm zit je fijn uit de wind. De lichte brom completeert het rijgenot. De Spider 1750 is te stil, vandaar dat veel eigenaren er een sportuitlaat van Ulter of Ragazzon onder laten monteren.

De MX-5 is achterwiel aangedreven en ook dat vind ik een pluspunt voor sportief rijden. Misschien zou een vergelijkingstest tussen een MX-5 NB en een bochtenijzer als de voorwiel aangedreven Spider 916 wel heel interessant uitpakken.

Wim Mastenbroek

De statistieken: